Wandschildering van de wadden aan boord van mijn zeilboot ‘Parbleu’
Als waddenzeiler heb ik mijn hart onherroepelijk verloren aan het wad. Het is een eindeloze bron van inspiratie die mij bij elke vaartocht opnieuw verwondert. Tweemaal per dag ademt de zee: het water trekt zich terug en vult zich weer, een ritme dat het landschap voortdurend transformeert tot een uniek schouwspel.
Zodra de platen droogvallen, wordt de tafel gedekt voor duizenden vogels die in grote getale neerstrijken om te foerageren. Juist die dynamiek — de verstilling van de drooggevallen plaat tegenover de levendigheid van de natuur — creëert een sfeer die een onuitwisbare indruk op mij maakt. Het is een beeld dat ik keer op keer probeer te vangen op het doek
klik op de afbeeldingen hieronder om de gehele schilderijen te bekijken
